Wednesday, January 15, 2014
In:
Pensieri
Και είμαι πάλι εδώ...
Χρόνια πολλά και μια υπέροχη και γεμάτη έμπνευσης χρονιά σας εύχομαι ...
Σας οφειλώ μια μεγάλη συγνώμη.. Έχω λείψει για πάρα πολύ καιρό.. Μου λείψατε πάρα πολύ.. Αλλά δεν ήθελα να σας απογοητεύσω.. Βλέπετε..
με την δουλεία που προφανώς αυξήθηκε... χαμός στο σπίτι μια που φτιάξαμε μόνοι μας τους καινούγιους καναπέδες μας... (θα σας βάλω φυσικά και φωτογραφία)... μια κόρη στην εφηβεία που θέλει πολύ κουβέντα...
έχω να πάρω πινέλο στο χέρι σχεδόν από τότε που έγραψα την τελευταία μου ανάρτηση... Ένιωσα πολύ χάλια που δεν μπορούσα να μοιραστώ κάτι μαζί σας... Μάλλον και το δεύτερο μπλόγκ που άνοιξα με μπέρδεψε λίγο...
Αλλά σήμερα έιναι μια καινούγια μέρα.. μπορεί να μη έχω ζωγραφιστά να μοιραστώ μαζί σας αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορώ να σας μιλάω για οτιδήποτε άλλο... κατ’αρχας, λέω να μεταφέρω τις αναρτήσεις που έγραψα στο άλλο μπλογκ εδώ και αν τα καταφέρω θα αντικαταστήσω και τα γραφικά.. Προειδοποιώ για την αλλαγή να μη μου τρομάξετε... Ελπίζω να κρατήσω ακόμα και με τα καινούργια θέματα το ενδιαφέρον σας...
Θέλω να ευχαριστήσω όσες άνα τόσο και λιγάκι μου στέλνατε μηνυματάκια να μου δείξετε πως δεν με έχετε ξεχάσει.. Έχω εκτιμήσει το κάθε μήνυμα που έχω διαβάσει.. Έχω εκτιμήση και τα κραξίματα για την εξαφάνιση μου!!!! ..
Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας και σας φιλώ πολύ πολύ γλυκά...
Σας οφειλώ μια μεγάλη συγνώμη.. Έχω λείψει για πάρα πολύ καιρό.. Μου λείψατε πάρα πολύ.. Αλλά δεν ήθελα να σας απογοητεύσω.. Βλέπετε..
με την δουλεία που προφανώς αυξήθηκε... χαμός στο σπίτι μια που φτιάξαμε μόνοι μας τους καινούγιους καναπέδες μας... (θα σας βάλω φυσικά και φωτογραφία)... μια κόρη στην εφηβεία που θέλει πολύ κουβέντα...
έχω να πάρω πινέλο στο χέρι σχεδόν από τότε που έγραψα την τελευταία μου ανάρτηση... Ένιωσα πολύ χάλια που δεν μπορούσα να μοιραστώ κάτι μαζί σας... Μάλλον και το δεύτερο μπλόγκ που άνοιξα με μπέρδεψε λίγο...
Αλλά σήμερα έιναι μια καινούγια μέρα.. μπορεί να μη έχω ζωγραφιστά να μοιραστώ μαζί σας αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορώ να σας μιλάω για οτιδήποτε άλλο... κατ’αρχας, λέω να μεταφέρω τις αναρτήσεις που έγραψα στο άλλο μπλογκ εδώ και αν τα καταφέρω θα αντικαταστήσω και τα γραφικά.. Προειδοποιώ για την αλλαγή να μη μου τρομάξετε... Ελπίζω να κρατήσω ακόμα και με τα καινούργια θέματα το ενδιαφέρον σας...
Θέλω να ευχαριστήσω όσες άνα τόσο και λιγάκι μου στέλνατε μηνυματάκια να μου δείξετε πως δεν με έχετε ξεχάσει.. Έχω εκτιμήσει το κάθε μήνυμα που έχω διαβάσει.. Έχω εκτιμήση και τα κραξίματα για την εξαφάνιση μου!!!! ..
Σας ευχαριστώ για την υπομονή σας και σας φιλώ πολύ πολύ γλυκά...
Wednesday, July 10, 2013
In:
Pensieri
Σημερα δεν ειναι η μερα μου..
Σήμερα δεν είναι η μέρα μου.. δεν είμαι καλά.. λογικό.. ξενύχτησα πάνω στη δουλειά, κοιμήθηκα 10 ως 12 το μεσημέρι και όταν ξύπνησα ήμουν χειρότερα από πριν... ξέρετε, στομάχι, κεφάλι... και φυσικά με μόνο 2 ώρες ύπνου η νύστα δεν πέρασε... και μέσα σε αυτό το χάλι με πιάνει και το παράπονο, με πνίγει η θλίψη, σκέφτομαι αυτά που θα ήθελα να κάνω και δεν μπορώ... προσπαθώ να λογικευτώ.. λέω "αύριο που θα είμαι ξεκούραστη όλα θα είναι πάλι όμορφα, οι σημερινές σκέψεις αποτέλεσμα ενός ταλεπωρημένου μυαλού, θα εξαφανιστούν" αλλά τίποτα.. δεν έχω χρόνο για να ασχοληθώ με τις τέχνες μου και αυτό με σκοτώνει.. και όταν έχω έστω και λίγο χρόνο ελεύθερο για μένα, λείπει η εμπνευση.. και όταν έρθει η στιγμή της έμπνευση και αρχίζω και ταξιδεύω σε νέες ιδέες και δημιουργίες, χτυπάει το τηλέφωνο.. είναι ο πελάτης που θέλει να του μάθεις τηλεφωνικά και με λίγα λόγια όλες τις γνώσεις που εσύ απέκτησες τόσα χρόνια σπουδών και εργασίας... πάει η έμπνευση, όπως ήρθε, έφυγε... η δουλεία δεν αφήνει τίποτα άλλο, οι πελάτες σου κάνουν πλύση εγκεφάλου... το μυαλό μένει άδειο... τα μάτια δαχρυσμένα... η καρδιά πονάει... και σαν να μη έφταναν όλα αυτά, είναι και το εποχιακό ασθμα... με το αερολίν όπου πάω γιατί ξεμένω από αέρα... είναι και το παιδί που δεν βοηθάει καθόλου στις δουλείες του σπιτιού, είναι στην εφηβεία και έχει και τα νεύρα της .. και νιώθω μια πίεση στο στήθος... θέλω βοήθεια στις δουλειές, θέλω περισσότερο χρόνο ελεύθερο, χρειάζομαι ξεκούραση, να χαλαρώσω... και φως δεν βλέπω... θέλω μια αγκαλιά, να χωθώ μέσα και να κρυφτώ από όλα...
και μετά προσπαθώ να λογικευτώ.. λέω "αύριο που θα είμαι ξεκούραστη όλα θα είναι πάλι όμορφα, οι σημερινές σκέψεις αποτέλεσμα ενός ταλεπωρημένου μυαλού, θα εξαφανιστούν" αλλά τίποτα..


Το βραβείο που έλαβα από
τις 


























































